7.10.14

τα βίντεο από τις ομιλίες για την αντιΤΑΙΠΕΔ εκδήλωση της ΚΠΕ στο Θέατρο (5-10-2014)

ακολουθούν ΌΛΕΣ ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ σε ΒΙΝΤΕΟ και ΚΕΙΜΕΝΑ.....



η εισήγηση και η τοποθέτηση της Κίνησης Πολιτών Επανομής


η ομιλία του κ. Κρεστενίτη, καθηγητή ΑΠΘ


η ομιλία της Ελεάννας Ιωαννίδου.


η πρόταση του Θοδωρή Τζίνα και οι πρώτες τοποθετήσεις των δημοτών

τοποθετήσεις - χαιρετισμοί


τοποθετήσεις - χαιρετισμοί

===================================================

CAMPING και ΤΑΙΠΕΔ - θέση της Κίνησης Πολιτών Επανομής
 ομιλία του Κώστα Λυκεσά
Θα σκιαγραφήσω με δυο λόγια την κατάσταση, σε ότι αφορά το ΤΑΙΠΕΔ και την πώληση της δημόσιας περιουσίας.
Εμφανίζεται, και είναι σε ένα βαθμό, μνημονιακή μας υποχρέωση εκτός των άλλων, να βγάλουμε προς πώληση ό,τι περιουσία διαθέτουμε σαν κράτος, προκειμένου να πληρώσουμε το χρέος. Έτσι, δημιούργησε η κυβέρνηση το ΤΑΙΠΕΔ.
ΤΙ είναι το ΤΑΙΠΕΔ? Είναι το μεσιτικό γραφείο του κράτους. Ο διαχειριστής των πωλήσεων των «ασημικών» της ελληνικής πολιτείας.
Έχουν μεταφερθεί εκεί ότι είναι προς πώληση, τα έχουν χωρίσει σε τρεις κατηγορίες:
α) εκτάσεις γης με ό,τι κτήρια βρίσκονται πάνω τους β) υποδομές και γ) εταιρίες κρατικές  του δημόσιου.
Να αναφέρω μερικά από αυτά που έχουν καταχωρηθεί στο ΤΑΙΠΕΔ και είναι γνωστά: η Λαχαναγορά, η αγορά Μοδιάνο, το αεροδρόμιο Σεδες, το λιμάνι της Θεσ/νικης, αλλά και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ο ΟΛΠ, όλα τα περιφερειακά αεροδρόμια και λιμάνια, τα κρατικά λαχεία,  τα ΕΛΠΕ, ο ΕΛΤΑ, η ΔΕΠΑ, Ο ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΕΥΑΘ, και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα αποκρατικοποίησης στον κόσμο σήμερα.
Να σημειώσουμε εδώ ότι τα χρήματα από το ξεπούλημα αυτό δεν πάνε στα ταμεία του κράτους για να γίνουν επενδύσεις, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, να μειωθεί η ανεργία, αλλά φεύγουν εκτός Ελλάδος για την αποπληρωμή ενός χρέους που ούτε βιώσιμο είναι αλλά ούτε πρόκειται να ξεχρεώσουμε ό,τι και να πουλήσουμε.
Δεν θέλω όμως να εστιάσω εδώ, παρόλο που είναι σημαντικά και αλληλένδετα με όσα συμβαίνουν στον τόπο μας. Θα αναφερθούν, πιστεύω, άλλοι ομιλητές. Θα επικεντρωθώ μόνο σε ότι αφορά τον τόπο μας τον δήμο Θερμαϊκού και την Επανομή.
Ας δούμε λοιπόν τι εκτάσεις έχουν περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ από τον δήμο μας:
·         Το κάμπινγκ Αγίας Τριάδας 132στρ.
·         Έκταση 18στρ. εντός οικισμού Αγίας Τριάδος
·         Καμιά δεκαριά οικόπεδα των 500τμ περίπου στους Νέους Επιβάτες
·         Μεσημεριανή τούμπα (πρόσκοποι) 34στρ
·         Μεσημεριανή τούμπα (αγελαδάρικο) 55στρ.
·         Κάμπινγκ Επανομής και υγροβιότοπος 3200στρ.
Και βέβαια γνωρίζουμε όλοι για την τελεσίδικη απόφαση του ΣτΕ που αποδίδει τα 3200στρ.στον αρχικό ιδιοκτήτη, που τώρα πια είναι ο δήμος Θερμαϊκού. Και παρά τον πρόσφατο θόρυβο με τις δηλώσεις του περιφερειάρχη, που προκάλεσε προφορικές δηλώσεις του ΤΑΙΠΕΔ για  εξαίρεση του βιότοπου από την πώληση, παρόλα αυτά το ΤΑΙΠΕΔ επιμένει να τον εμφανίζει προς πώληση στην ιστοσελίδα του. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν?
Καταρχήν πρέπει να αποτρέψουμε την πώληση. Να εκφραστεί η θέληση της τοπικής κοινωνίας με κάθε τρόπο για αποτροπή της πώλησης και να γνωστοποιηθεί στον κάθε αρμόδιο ότι όχι απλά τα διεκδικούμε, αλλά τα θεωρούμε περιουσία δική μας και των παιδιών μας. Και αναφέρομαι πρώτα στα 3200 στρ της Επανομής και δεύτερο στα 132 στρ του κάμπινγκ της Αγίας Τριάδος που μπορεί τυπικά να θεωρείται δημόσια έκταση, όμως έχει ενταχτεί από το 2007 στο σχέδιο πόλης, έχουν οριστεί οι κοινωφελείς χρήσεις γης και έχει ήδη πληρωθεί το 55% της εισφοράς σε χρήμα και γη. Ας αναλάβει την πρωτοβουλία η νέα δημοτική αρχή, ως οφείλει να πράξει, να αποδεσμεύσει τα “φιλέτα” του τόπου μας από το ΤΑΙΠΕΔ, με πρώτο αυτό της Επανομής. Δεν αρκεί όμως να κινηθεί ο δήμος, πρέπει να κινητοποιηθεί και όλη η τοπική κοινωνία αν θέλουμε να έχουμε αποτελέσματα. Παράλληλα όμως θέλουμε την διαβεβαίωση ότι η όποια αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας θα είναι αποτέλεσμα δημοτικής διαβούλευσης και διαφανών διαδικασιών. Τα μέχρι τώρα δείγματα γραφής των προηγούμενων δημοτικών διοικήσεων τα θεωρούμε αρνητικά για τους παρακάτω λόγους:
-          Η απόφαση του ΣτΕ για επιστροφή των εκτάσεων στον Δήμο έγινε το 2010. Από τότε δεν κινήθηκε αποτελεσματικά ο δήμος για να ολοκληρωθεί η διαδικασία επιστροφής. Υπάρχουν καθυστερήσεις και ευθύνες.
-          Για τα 1200στρ. αλλά και άλλες εκτάσεις που έχει στην κατοχή του ο δήμος δεν κίνησε καμία διαδικασία διαβούλευσης με τον κόσμο για την όποια αξιοποίηση τους. Και αυτό το στρατηγικό αναπτυξιακό σχέδιο  του δήμου Θερμαϊκού, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρηθεί και να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα.
-          Τα αναπτυξιακά έργα του δήμου ειδικά στην Επανομή, ήταν κάποια προβληματικά αναψυκτήρια στον ποταμό, τα όποια όταν τα λειτούργησε ο δήμος ήταν ασύμφορα και όταν τα δημοπράτησε έμεινε απλήρωτος. Όσο για το μεγάλο έργο της αποχέτευσης, εγκρίθηκε το 2006, ξεκίνησε το 2009, έχει καθυστερήσει πάνω από 5 χρόνια και σήμερα 2014 υπάρχουν ακόμη  ερωτηματικά για την έγκαιρη ολοκλήρωση του.
-          Η κατάσταση των δρόμων είναι προβληματική για ανθρώπους και οχήματα, υπάρχει κυκλοφοριακό πρόβλημα σοβαρό, πρόβλημα ποιότητας νερού, αποκομιδής απορριμμάτων, κυρίως ογκωδών κτλ.
Η ανάπτυξη έχει φύγει από την Επανομή εδώ και χρόνια.
Ποτέ δεν ερωτηθήκαμε σαν τοπική κοινωνία για να συναποφασίσουμε μείζονα θέματα που αφορούσαν είτε την καθημερινότητα είτε την ποιότητα της ζωής μας, αλλά ξεπερνούσαν τα θέματα με πλημμελή πληροφόρηση, ή με απλή συζήτηση στον κύκλο του δημοτικού συμβουλίου. Υπήρχε έλλειμμα δημοκρατίας.
Τέλος υπάρχει και πρόβλημα ισότητας μεταξύ των δημοτών που αφορά την άνιση αντιμετώπιση πολιτών διαφορετικών δημοτικών ενοτήτων από τον δήμο. Και αυτό γιατί πληρώνουμε ακριβότερα δημοτικά τέλη από τους άλλους. Ελπίζουμε η νέα δημοτική αρχή να υιοθετήσει μια διαφορετική αντίληψη για όλα τα παραπάνω.
Όμως ας δούμε τι λένε οι δημότες και δη οι επανομιτες για την κατάσταση αυτή.
Εμείς, στην κίνηση πολιτών, εκτιμούμε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη για τους πολίτες γενικώς αλλά και στον δήμο μας ειδικότερα. Αυτή η κατάσταση αναπόφευκτα διαμορφώνει και έναν ανάλογο τρόπο σκέψης. Τα μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά δείχνουν ότι  ο καθένας ξεχωριστά βιώνει το δικό του πρόβλημα και ο προβληματισμός για ζητήματα συλλογικής περιουσίας, δημόσιας και δημοτικής, και ειδικότερα για το περιβάλλον, είναι πολυτέλεια. Οι δράσεις αλληλεγγύης είναι ελάχιστες και σποραδικές με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να διαρραγεί ο κοινωνικός μας ιστός. Οι απόψεις που κυκλοφορούν και ακούγονται ξεκινάνε από την πλήρη αδιαφορία για το τι μέλει γενέσθαι στον τόπο μας. Ευτυχώς αυτοί είναι  ελάχιστοι, που θεωρούν ότι η τύχη αυτών των εκτάσεων γης δεν τους αγγίζει ούτε τους αφορά. «Όσο τα είχαμε δεν μας πρόσφεραν, άρα και να τα χάσουμε δεν μας νοιάζει», λένε. Εντελώς ακραία και εντελώς λάθος αυτή η άποψη. Οι παλιότεροι θα θυμούνται όταν το κάμπινγκ ήταν γεμάτο, τι κίνηση και ζωντάνια είχε και το χωριό μας.
Η άποψη όμως που έχουν οι περισσότεροι συγχωριανοί μας είναι ένας συμβιβασμός του είδους «το μη χείρον βέλτιστο». Αφού τόσα χρόνια δεν αξιοποιήθηκαν, έμειναν «βούρλα», ας τα πάρουν ιδιώτες επενδυτές, να κάνουν κάτι καλό, να βρουν δουλειά μερικοί επανομιτες και μπορεί να αποκτήσουν αξία και κάποια χωράφια στην περιοχή. Ένας επιφανειακός τοπικιστικός ωφελιμισμός που τροφοδοτεί την αδράνεια, βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος.
Καταρχήν αυτή η αντίληψη παραδίδει σχεδόν χωρίς όρους τα καλύτερα κομμάτια των ακτών μας σε ιδιώτες, τους οποίους στη συνέχεια θα πληρώνουμε για να πάμε εκεί όπου σήμερα κολυμπάμε ελεύθερα.
Τα λεφτά από την πώληση δεν θα πάνε στο δημόσιο η στον δήμο για να κάνει με τη σειρά του επενδύσεις παραγωγικές, αλλά όπως είπαμε θα πάνε για το χρέος.
Φυσικά το πρόβλημα της ανεργίας στον τόπο μας δεν θα λυθεί από κάποιες θέσεις εργασίας, για μερικούς μόνο καλοκαιρινούς μήνες και με μισθούς πείνας.
Ο μόνος κερδισμένος από αυτή την συναλλαγή θα είναι ο επενδυτής ενώ εμείς θα έχουμε χάσει και τα χρήματα της πώλησης αλλά και ένα συλλογικό περιουσιακό στοιχείο που χάριζε μια ποιότητα στην καθημερινότητα μας, που μας γέμιζε με την φυσική του ομορφιά, και πλούτιζε την κληρονομιά των παιδιών μας.
Εμείς λέμε ότι αν αξιοποίηση σημαίνει ξεπούλημα δημόσιας η δημοτικής γης είτε ριζική αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος τότε καλυτέρα να παραμείνουν βούρλα, να μείνουν ως έχουν. Πιστεύουμε, παρόλα αυτά, ότι υπάρχουν επιλογές πραγματικής αξιοποίησης των εκτάσεων αυτών που να απαντούν στις οικονομικές, παραγωγικές και πολιτισμικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και που θα σέβονται τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Το υπάρχον όμως οικονομικό και πολίτικο πλαίσιο, δηλ. οι συνθήκες συστημικής κρίσης,  δεν διαμορφώνει κατάλληλες συνθήκες υλοποίησης των.
Τέλος υπάρχουν και μερικοί που ονειρεύονται πεντάστερα ξενοδοχεία, ελικοδρόμια, φαραωνικές τουριστικές εγκαταστάσεις για λίγους κλπ.
Οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και εγκαταστάσεις που οδηγούν στην τσιμεντοποίηση των παραλιών μας είναι ένα αποτυχημένο παράδειγμα αξιοποίησης φυσικών πόρων. Το βλέπουμε στην Ισπανία κυρίως όπου αφού γέμισαν με ξενοδοχεία –τέρατα τις παραλίες τους, αλλοίωσαν το φυσικό περιβάλλον, τώρα αρχίζουν το ξήλωμά τους αφού αδυνατούν πια να συντηρήσουν αυτά τα μεγαθήρια, ενώ οι προτιμήσεις των επισκεπτών και τουριστών στρέφονται στους τόπους φυσικής ομορφιάς.
Πρέπει να επενδύσουμε λοιπόν στην ομορφιά του φυσικού τοπίου, που ευτυχώς υπάρχει σε αφθονία στον τόπο μας. Να το διαφυλάξουμε από εκείνες τις οικονομικές πολιτικές και επενδυτικές λογικές που στοχεύοντας στο γρήγορο κέρδος δεν διστάζουν να βιάσουν το περιβάλλον, να το παραμορφώσουν και τελικά να το καταστρέψουν. Ξαναλέω όμως ότι αυτό απαιτεί την κινητοποίηση όλων μας. 
Δεν θα πω περισσότερα. Θα σας διαβάσω μόνο την τελευταία παράγραφο από την κριτική που κάνει η Ορνιθολογικη εταιρία, στο παρατηρητήριο ΤΑΙΠΕΔ, για την «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας:
«…οι δωρεάν υπηρεσίες των οικοσυστημάτων υπονομεύονται, ενώ θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στην τοπική κοινωνία: προστασία από πλημμύρες, πόσιμο νερό, ετήσιο εισόδημα από οικοτουριστικές περιηγήσεις και άλλα.
Πρόκειται, λοιπόν, για μια στοχευμένη πολιτική, βραχυπρόθεσμης «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας, με σκοπό το γρήγορο κέρδος και προκάλυμμα την οικονομική κρίση, με δεδομένες επιπτώσεις για τη βιοποικιλότητα και τον φυσικό πλούτο της Ελλάδας. Η στρατηγική αυτή, ενώ δε θα αφήσει μακροχρόνια οικονομικά οφέλη, σίγουρα θα αφήσει πίσω της εκτεταμένη περιβαλλοντική υποβάθμιση για τις επόμενες γενιές, ενώ πιθανότατα θα προκαλέσει και πολλές, μη αναστρέψιμες βλάβες τόσο στο περιβάλλον, όσο και στη φυσιογνωμία του ελληνικού τοπίου.
 Αλλά πάνω από όλα, θα τραυματίσει τον τρόπο που ο πολίτης αντιλαμβάνεται την ελεύθερη πρόσβαση, το κοινό αγαθό, την αξία της φυσικής κληρονομιάς, έννοιες βαθιά συνδεδεμένες με τη δημοκρατική αντίληψη μιας κοινωνίας» 
 Σας ευχαριστώ. (Κώστας Λυκεσάς)
====================================================
Εκδήλωση στην Επανομή για το ξεπούλημα του camping από το ΤΑΙΠΕΔ
Διοργάνωση: ΚΠΕ & Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Θερμαϊκού
Εισήγηση Γιάννη Ν. Κρεστενίτη -  5/10/2014
Ο βιότοπος του ακρωτηρίου της Επανομής, το γνωστό «Φανάρι», είναι από οικολογική άποψη ένας από τους πολυτιμότερους θύλακες που διαθέτει η παράκτια περιοχή του Θερμαϊκού Κόλπου. Ο υδροβιότοπος, συνολικής έκτασης της τάξης των 5.500 στρεμμάτων, λειτουργεί ως καταφύγιο αποδημητικών πουλιών και άλλων θηραμάτων και είναι πλούσιος σε χλωρίδα και πανίδα. Σε αυτή την περιοχή φιλοξενείται ένα πλήθος ειδών ορνιθοπανίδας τα οποία είναι προτεραιότητας, ενώ στο βυθό της θαλάσσιας περιοχής απλώνονται λιβάδια του προστατευόμενου είδους Posidonia oceanica, γνωστά ως «λιβάδια Ποσειδωνίας» σε μια έκταση που ξεπερνά τα 180 χιλιάδες στρέμματα, στο νότιο και βόρειο τμήμα της θαλάσσιας περιοχής του ακρωτηρίου. Ο υδροβιότοπος της Επανομής είναι ενταγμένος στο πρόγραμμα "Natura 2000". 
Και όπως γράφει κάποιο τοπικό blog: "Η προστασία του είναι πάντα επίκαιρη και επιτακτική.  Ιδιαίτερα όταν διάφορες "αναπτυξιακές" απόψεις βγαίνουν παγανιά" και συνεχίζει παραθέτοντας στοιχεία για τον υγροβιότοπο: "Καλή ανάγνωση και τα μάτια σας ανοιχτά γιατί οι καιροί είναι πονηροί…". Δεν ξέρω πότε γράφτηκαν τα λόγια αυτά, αλλά σίγουρα ισχύουν και σήμερα.
Είναι νομίζω γνωστό ότι ακριβώς για αυτή την υψηλή οικολογική, κοινωνική και οικονομική του αξία η λιμνοθάλασσα και η θαλάσσια παράκτια ζώνης της Επανομής, έχει ενταχθεί στο έργο LIFE «Δράσεις για τη διατήρηση παράκτιων οικοτόπων και σημαντικών ειδών ορνιθοπανίδας των περιοχών του Δικτύου NATURA 2000 λιμνοθάλασσα Επανομής, λιμνοθάλασσα Αγγελοχωρίου», που ανεξάρτητα με τις αντιρρήσεις που γνωρίζω ότι υπάρχουν για τις διαδικασίες και προτάσεις του έργου αυτού, ο βασικός σκοπός παραμένει και είναι η αειφορική διατήρηση και προστασία τους, που απαιτεί το σχεδιασμό ολοκληρωμένης διαχείρισης.
Γνωρίζω ότι η Κίνηση Πολιτών Επανομής έχει κάνει και ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό. Αλλά αναφέρω εδώ το έργο LIFE, απλά για να σημειώσω ότι υπάρχουν και τα εργαλεία και τα χρήματα για να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί η αξιοποίηση της περιοχής.
O υγροβιότοπος της Επανομής έχει δεχτεί πολλές ανθρωπογενείς επεμβάσεις που αφορούν κυρίως την τουριστική εκμετάλλευση και την αύξηση της τουριστικής κίνησης τους καλοκαιρινούς μήνες. Τέτοιας μορφής ήταν και η παρέμβαση για την δημιουργία του κάμπινγκ αλλά και τα σχέδια της χουντικής περιόδου για ιπποδρόμιο, γήπεδο γκόλφ κ.α.
Η μισοβυθισμένη παλαιά βυθοκόρος η οποία είχε χρησιμοποιηθεί το 1969 – 1970 για να μεταφέρει άμμο από την υποθαλάσσια περιοχή, με τη βοήθεια μεγάλων αγωγών, στην περιοχή του κάμπινγκ, για την προσάμμωση των παράκτιων ελών, είναι απομεινάρι, μάρτυρας των "αναπτυξιακών" σχεδίων της περιοχής.
Η περιοχή για την οποία συζητάμε, το κάμπινγκ και ο υγροβιότοπος είναι για την ώρα περιουσία του δημοσίου. Δηλαδή είναι ΚΟΙΝΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ. Είναι αγαθό κοινής χρήσης, ελεύθερα χρησιμοποιούμενο από τους πολίτες. Και αυτό το αγαθό, το δημόσιο έχει υποχρέωση να το προστατεύει και να το διαχειρίζεται σύμφωνα με τις αρχές της αειφορίας και λαμβάνοντας υπόψη και την κλιματική αλλαγή.
Να κάνω εδώ μια παρένθεση. Αναφέρω την κλιματική αλλαγή και την ανάγκη αυτή να λαμβάνεται υπόψη στους διαχειριστικούς σχεδιασμούς γιατί η περιοχή στην οποία αναφερόμαστε είναι μια παράκτια περιοχή. Και ως γνωστό, ένα από τα επακόλουθα της κλιματικής αλλαγής είναι η αύξηση της στάθμης της θάλασσας, που σημαίνει ότι η όποια καταστροφή ή υποβάθμιση των παράκτιων αμμοθινών και αμμολόφων, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια παραγωγικής γης λόγω πλημμύρισης από τα νερά της θάλασσας.
Λοιπόν, ως προς τον υγροβιότοπο της Επανομής, τόσο η θέση στο ευρύτερο οικοσύστημα του Θερμαϊκού κόλπου, όσο και η οικολογική αξία, εντάσσουν την συνολική περιοχή του υγροβιότοπου, αυτοδίκαια νομίζω στην κατηγορία των κοινών αγαθών και όχι στην κατηγορία της ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου, δηλαδή σε αυτή την κατηγορία του δημοσίου κτήματος που μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν «RealEstate», σαν προς πώληση και ιδιωτική αξιοποίηση οικόπεδο.
Τι είναι όμως τα κοινά αγαθά;
Τα Κοινά αγαθά είναι αγαθά που κληρονομήθηκαν από τις προηγούμενες γενιές, δημιουργήθηκαν συλλογικά ή αποτελούν φυσική κληρονομιά. Από τη μία, ο αέρας, η γη, το νερό ή ο ουρανός αποτελούν Κοινά αγαθά που δεν έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο, αλλά από τη φύση. Τα φυσικά Κοινά αγαθά είναι περιορισμένα, αλλά ο σύγχρονος καπιταλισμός τα αντιμετωπίζει λες και βρίσκονται σε αφθονία..
Τα κοινά αγαθά ανήκουν σε όλους μας και σε κανένα, με την έννοια ότι όλοι πρέπει να μπορούμε να έχουμε πρόσβαση σε αυτά και κανείς να μην μπορεί να επικαλείται αποκλειστικές αξιώσεις.
Το θέμα των κοινών αγαθών είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του καιρού μας και  δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς μια ανανεωμένη θεωρητική και πολιτική ανάλυση που θα προχωρά πέρα από το απλουστευμένο, δυαδικό μοντέλο κρατική ή ατομική ιδιοκτησία.
Μια ιδιότητα του κοινού αγαθού που πρέπει να εξετάζεται είναι η ικανότητά του να ικανοποιεί συλλογικές ανάγκες και να καθιστά δυνατή την υλοποίηση θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Τα κοινά αγαθά ενσωματώνουν επίσης τη διάσταση του μέλλοντος και επομένως μας υποχρεώνουν να τα διαχειριζόμαστε όχι μόνον για το δικό μας σημερινό όφελος, αλλά και προς το συμφέρον των μελλοντικών γενεών. Με αυτή την έννοια είναι αληθινά «κληρονομιά της ανθρωπότητας».
Ένα κοινό αγαθό, ένα αγαθό όπως το νερό, η θάλασσα, ο αιγιαλός και άλλα, δεν μπορεί να θεωρείται εμπόρευμα που πρέπει να παράγει κέρδος για κάποιους. Έτσι τα κοινά αγαθά δεν μπορεί να υποταχθούν στη λογική της αγοράς.
Τα κοινά αγαθά ξεφεύγουν από τη λογική της αποκλειστικής χρήσης και αντίθετα καθιστούν φανερό ότι το χαρακτηριστικό τους είναι το ότι τα μοιραζόμαστε με τους άλλους. Έτσι επιτρέπουν να εκδηλωθούν και νέοι κοινωνικοί δεσμοί και νέες συλλογικές πρωτοβουλίες, όπως είναι οι διάφορες κινήσεις πολιτών, που ξεπερνώντας το βραχυπρόθεσμο όφελος των λίγων, αναλαμβάνουν και στοχεύουν να εγγυηθούν τη διατήρηση και τη διαχείριση των κοινών αγαθών μέσα στον χρόνο.
Η διαχείριση των κοινών αγαθών θα πρέπει να εμπνέεται από την αρχή της αλληλεγγύης και της ισότητας. Στην πρόσβαση των κοινών αγαθών δεν είναι, δεν πρέπει να είναι ανεκτές οι οποιεσδήποτε διακρίσεις. Έτσι γύρω από τα κοινά αγαθά επαναπροτείνεται το ζήτημα της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του κάθε πολίτη.
Τι συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας;
Από τη μια το κράτος, δηλαδή η Κυβέρνηση ψάχνει για αγοραστές για να πουλήσει την περιουσία του Ελληνικού Κράτους και όπως λέει αυτό το κάνει για δύο κυρίως λόγους, (α) για να εκπληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις και (β) για λόγους δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Από την άλλη και το μεγάλο κεφάλαιο, είτε μόνον ιδιωτικό είτε διεισδύοντας μέσα από κρατικές επιχειρήσεις ξένων χωρών (π.χ. στους μελλοντικούς αγοραστές για την ΕΥΑΘ, το νερό της Θεσσαλονίκης, συμπεριλαμβάνονται και ξένες κρατικές επιχειρήσεις, μαζί με τους έλληνες ιδιώτες) πιέζει και αυτό για την αγορά των ελληνικών κρατικών επιχειρήσεων και της δημόσιας γης.
Στα πλαίσια της ακολουθούμενης μνημονιακής πολιτικής, εκτάσεις που ανήκουν στην ΕΤΑΔ Α.Ε. (την ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, που προέκυψε από τη συγχώνευση της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου με τα Τουριστικά Ακίνητα), μεταβιβάζονται στο ΤΑΙΠΕΔ, στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (όπως λένε τα αρχικά του), που όμως παρά κάτι τέτοιο είναι, αφού στα όσα επιχειρεί να εκποιήσει, να πουλήσει, συμπεριλαμβάνονται όχι μόνον διαμερίσματα και μικρά οικόπεδα του δημοσίου, αλλά λιμάνια, αεροδρόμια, παραλίες, λίμνες, ποτάμια, κ.α. που ανήκουν στην δημόσια περιουσία του Δημοσίου, που το Σύνταγμα απαγορεύει να πουληθεί.
Για το ρόλο του ΤΑΙΠΕΔ δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες. Το ΤΑΙΠΕΔ δεν αξιοποιεί τίποτα, δε δίνει αντισταθμιστικά οφέλη, δε συζητάει και δεν παίρνει υπόψη του τη γνώμη και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Το ΤΑΙΠΕΔ μόνο πουλάει – και μέσα σε 10 μέρες το «τίμημα» απ’ ότι έχει πουλήσει πρέπει να έχει κατατεθεί στον ειδικό λογαριασμό των δανειστών στην Τράπεζα της Ελλάδας για το χρέος. Ότι συζητείται στο ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ αποτελεί απόρρητο για τον ελληνικό λαό ακόμη και για τους έλληνες βουλευτές για 10 χρόνια. Μέσω της λειτουργίας του ΤΑΙΠΕΔ οι δανειστές αποκτούν τον πλήρη κατάλογο και περιγραφή στοιχείων.
Ένας συνδυασμός αγώνων από τους εργαζόμενους, τα κινήματα πολιτών, νομικές αντιδράσεις και λίγες είναι αλήθεια αντιδράσεις δημοτικών αρχών, είχε ως αποτέλεσμα να μην είναι ούτε καν ικανοποιητική η υλοποίηση των σχεδίων για την πώληση των δημοσίων υπηρεσιών και της δημόσιας γης.
Για αυτό, πολύ συχνά ακούμε από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης ότι ένα από τα θέματα που εξετάζεται στις συναντήσεις των κυβερνητικών αξιωματούχων με τους μικρούς ή τους μεγάλους αξιωματούχους της Τρόικας είναι η εξέταση της πορείας των αποκρατικοποιήσεων.
Είναι νομίζω γνωστή τόσο η υπόθεση προσπάθειας πώλησης της ΕΥΑΘ (του νερού της Θεσσαλονίκης) αλλά και της ΕΥΔΑΠ (του νερού ης Αθήνας) ανάμεσα στις άλλες δράσεις του ΤΑΙΠΕΔ. Αλλά αυτό που αξίζει εδώ να επισημανθεί είναι η απόφαση του ΣτΕ που ουσιαστικά σταμάτησε την πώληση της ΕΥΔΑΠ αναγνωρίζοντας ότι δεν έχουν το δικαίωμα να πωλούν ένα δημόσιο, ένα κοινό αγαθό όπως το νερό. Και η απόφαση αυτή έχει αναγκάσει το ΤΑΙΠΕΔ να γράφει πρόσφατα στην έκθεσή του (Σεπτέμβριος 2014).
"Τέλος, σε συνέχεια της απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την ΕΥΔΑΠ Α.Ε., το ΤΑΙΠΕΔ, θα προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να διαπιστωθεί αν η διαγωνιστική διαδικασία για την αξιοποίηση της ΕΥΑΘ Α.Ε. είναι συμβατή με το υφιστάμενο συνταγματικό και νομικό πλαίσιο. Επίσης σε συνέχεια της παραπάνω απόφασης το ΤΑΙΠΕΔ επέστρεψε το 34% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ στο Ελληνικό Δημόσιο."
Μια ανακοίνωση που δείχνει πολλά και κυρίως ότι θα πρέπει να μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους, όπως κάναμε με το κίνημα "SOSτε το νερό" και την επιτυχία του δημοψηφίσματος για το νερό στις 18 Μαΐου 2014, στους 11 δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης.
Αναφορικά με την αξιοποίηση των όποιων εκτάσεων πωλούνται ή παραχωρούνται μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, θεωρώ ότι θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί και το λέω αυτό αναφορικά με την πληροφορία που γράφτηκε ότι το ΤΑΙΠΕΔ δεν πουλά τον υγροβιότοπο της Επανομής, αλλά μόνον το κάμπινγκ και ότι για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας γίνεται ειδική μέριμνα για την προστασία των ευαίσθητων περιοχών.
Ας μην ξεχνάμε ότι μέσω δεκάδων νομοθετημάτων που έχουν ψηφιστεί και μάλιστα αρκετά από αυτά είτε σε άσχετα νομοσχέδια είτε με διαδικασίες κατεπείγοντος, υπάρχουν διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες:
Θεσμοθετείται η απαλλοτρίωση για τον ιδιώτη «επενδυτή», εφόσον εκείνος το επιθυμεί, ζωνών ιδιωτικών εκτάσεων ευρύτερων από τη ζώνη της επένδυσης. Εισάγεται και επιτρέπεται για πρώτη φορά η ιδιωτική χωροταξία. Ο «επενδυτής» πρώτα αγοράζει τη δημόσια γη ή αποκτά «δικαίωμα επιφάνειας» για πάρα πολλά χρόνια με δικαιώματα κυριότητας, αλλά με φορολογικό καθεστώς επικαρπίας. Οι χρήσεις γης καθορίζονται με βάση πολεοδομική μελέτη του επενδυτή, χωρίς υποχρέωση εισφοράς σε γη και χρήμα.
Με λίγα λόγια τα συμφέροντα του «επενδυτή» υπερισχύουν έναντι οποιουδήποτε άλλου σχεδιασμού δημόσιου συμφέροντος.
Και δυστυχώς οι επενδύσεις που γίνονται στη λογική μιας μονοσήμαντης τουριστικής ανάπτυξης του "all inclusive" όπως υποδηλώνει η συνοπτική ανακοίνωση του ΤΑΙΠΕΔ, για τον υγροβιότοπο της Επανομής, θα έχουν συνέπειες για το περιβάλλον, τη χώρα και τη ζωή των ανθρώπων ιδιαίτερα στις μικρές κοινωνίες, οι οποίες δε θα επωφεληθούν ούτε καν απ’ τη δημιουργία θέσεων δουλειάς, ενώ θα υποστούν όλες τις συνέπειες. Το αποτέλεσμα θα είναι να χαθεί κάθε δυνατότητα για ήπια τουριστική ανάπτυξη.
Και όπως επισημαίνει η Κίνηση Πολιτών Επανομής στο φυλλάδιό της για την ενημέρωση για το θέμα του υγροβιότοπου:
"Είναι γεγονός ότι βιώνουμε μια βαθιά οικονομική ύφεση και ότι η ανεργία καλπάζει. Υπάρχει ανάγκη από επενδύσεις και δουλειές. Όμως τέτοιου είδους διαχειριστικές πρακτικές είναι εγκληματικές ενέργειες απέναντι σε όλους εμάς που χάνουμε τόσο τη γη μας, τους πόρους για μια μελλοντική ανάπτυξη αλλά και τις ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας.
Επειδή το ξεπούλημα της δημόσιας γης δεν είναι επένδυση οφείλουμε να ανοίξουμε ένα δημόσιο διάλογο για μια βιώσιμη ανάπτυξη του τόπου μας που θα εξυπηρετεί τις δικές μας ανάγκες για σήμερα αλλά και για αύριο."
Γιάννης Ν. Κρεστενίτης    
========================================================

Μια πρόταση για τον υγροβιότοπο και το camping της Επανομής.
Θοδωρής Τζίνας
Όσοι εναντιωνόμαστε στην πώληση του camping και της υπόλοιπης έκτασης στο «Φανάρι» από το ΤΑΙΠΕΔ, οφείλουμε να διατυπώσουμε μια εναλλακτική ρεαλιστική πρόταση για την αξιοποίηση του χώρου και να πείσουμε ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος ανάπτυξης που θα ωφελεί πραγματικά και κατά προτεραιότητα την τοπική κοινωνία και όχι αποκλειστικά τους «επενδυτές».   
Όπως είναι γνωστό η έκταση (3200στρ.) αποτελεί ενιαίο ακίνητο και έχει περιέλθει στο ΤΑΙΠΕΔ. Καταρχήν θα πρέπει:
Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τις προτεινόμενες χρήσεις, να παραμείνει σταθερή και δυναμική η διεκδίκηση επιστροφής της έκτασης στο Δήμο, σε εφαρμογή της τελεσίδικης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Το ακίνητο να κατατμηθεί σε δυο μέρη α) τον υγροβιότοπο (φυσικός χώρος) και β) το camping (ανθρωπογενής χώρος).
Να διατηρηθεί η προστασία του αιγιαλού και η ελεύθερη πρόσβαση-χρήση αυτού.
 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ & ΔΡΑΣΕΙΣ
Α. Για τον υγροβιότοπο (2600στρ.)
1. Παραμένει φυσικό τοπίο ως οικολογικό πάρκο όπως προβλέπουν οι «συμβάσεις» προστασίας (natura, Καταφύγιο Αγριας Ζωής, κλπ), με τις ελάχιστες δυνατές παρεμβάσεις για την προστασία και ανάδειξή του.
2. Ίδρυση φορέα διαχείρισης. Πιθανά με συμμετοχή και άλλων φορέων (Περιφέρεια, πανεπιστήμιο, κ.α.)
3. Ειδική περιβαλλοντική μελέτη και καθορισμός των επιτρεπόμενων χρήσεων και δραστηριοτήτων, όπως: αναψυχή (κολύμπι, πεζοπορία, ποδήλατο, Bird watching κα),  περιβαλλοντική εκπαίδευση, αλιεία κλπ.
B. Για το camping (600στρ.)
Η επικρατούσα άποψη για την συνολική παραχώρηση και αξιοποίηση από ιδιώτη πρέπει να ανατραπεί. Για να πειστεί η τοπική κοινωνία (άνεργοι, χειμαζόμενοι επαγγελματίες, ιδιοκτήτες ακινήτων), θα πρέπει να διατυπωθεί μια πρόταση εφικτή και οικονομικά αποδοτική για τους κατοίκους.
Η γνώμη μου είναι ότι η πρόταση δεν θα πρέπει να παρουσιάζει μονομέρεια, να μην είναι μονοθεματική. Αντίθετα προτείνω στον χώρο να φιλοξενηθούν ταυτόχρονα πολλές και διαφορετικές χρήσεις που θα κρατούν ζωντανό τον χώρο όλο τον χρόνο και όλη τη μέρα. Να δημιουργηθεί ένα μεγάλο πολυσθενές πάρκο με δραστηριότητες που θα συνδέονται με τον παρακείμενο βιότοπο και τις παραλίες αλλά να ενταχθούν και αστικές χρήσεις.
Ενδεικτικά:
Στέγαση του φορέα διαχείρισης του υγροβιοτόπου, κέντρο ενημέρωσης,
Κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης (από το Υπ. Παιδείας / Δνση Εκπαίδευσης)
Ξενοδοχιακή μονάδα μεσαίας δυναμικότητας. Ιδιωτική επένδυση σε μέρος της έκτασης (πχ 100στρ.) που θα παραχωρηθεί με μακροχρόνια μίσθωση. Εκτός κλασικού τουρισμού θα υποστηρίζει τις άλλες δράσεις (βλ. 2,4,6). 
Συνεδριακό κέντρο (ενταγμένο σε ένα από τα τρία παραπάνω).
Εγκατάσταση του Εθνικού Κέντρου Βιοτόπων Υγροτόπων (το ΕΚΒΥ σήμερα στεγάζεται στη Γεωργική Σχολή) ή άλλου αντίστοιχου ερευνητικού κέντρου (ΕΘΙΑΓΕ, ωκεανογραφικό κέντρο,  κλπ )
Φιλοξενία τοπικών συλλόγων ή φορέων, (αναλαμβάνοντας ο καθένας το κόστος εγκατάστασης, συντήρησης και λειτουργίας του τμήματός του). Για παράδειγμα:
Τα γήπεδα ποδοσφαίρου κλπ για δημιουργία προπονητικού αθλητικού κέντρου (πχ Αναγέννηση κλπ σωματεία ή και χρήση με αμοιβή από επαγγελματικές ομάδες,
Ναυτικός Όμιλος Επανομής, (ώστε να ελευθερωθεί ο χώρος της Δημοτικής πλαζ που τώρα καταλαμβάνει),
Ιππικός Όμιλος Επανομής (εφόσον ανοίξει δραστηριότητες για το κοινό).
Σύλλογοι αλιέων
Κατασκευή κλειστού κολυμβητηρίου ή/και ανοικτής πισίνας, (δημόσια ή ιδιωτική στην ανάγκη, επένδυση).
Κατασκευή κλειστού γυμναστηρίου (η Επανομή είναι το μόνο δ. διαμέρισμα που δεν διαθέτει και το έχει απόλυτη ανάγκη), με χρηματοδότηση από ΓΓ Αθλητισμού ή χορηγία ΟΠΑΠ (χι, χι).
Ανοικτό θέατρο ή συναυλιακός χώρος για πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου, τοπικών φορέων και ιδιωτών. 
Εγκατάσταση εκπαιδευτικής μονάδας (νηπιαγωγείο ή/και παιδικός σταθμός κλπ)
Στέγαση Δημοτικών Υπηρεσιών
Ενοικίαση χώρων σε ιδιώτες για άλλες εμπορικές ή ψυχαγωγικές  δραστηριότητες (αναψυκτήριο, εστιατόριο, θαλάσσια ή άλλα σπορ, θερινό σινεμά, κα).
Οι παραπάνω χρήσεις και δραστηριότητες, μπορούν να υλοποιηθούν ανεξάρτητα, δεν είναι υπερφίαλες και κρατούν το ανθρώπινο μέτρο, ενώ απαντούν σε μια σειρά κοινωνικών αναγκών. Παράλληλα δίνουν χώρο για ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Μαζί και με άλλες προτάσεις που πιθανόν θα διατυπωθούν, μπορούν να αποτελέσουν ένα σταθερό και βιώσιμο πλέγμα κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας προς όφελος των κατοίκων της περιοχής. 

==============================================================

Χαιρετισμός της Λίτσας Αμμανατίδου-Πασχαλίδου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Β’ Θεσσαλονίκης, στην εκδήλωση που συνδιοργανώνουν η «Κίνηση Πολιτών Επανομής» και η «Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Δήμου Θερμαϊκού», με θέμα Το ξεπούλημα της δημόσιας γης δεν είναι επένδυση.

Να χαιρετίσω την τόσο σημαντική και ενδιαφέρουσα εκδήλωση που διοργάνωσε η «Κίνηση Πολιτών Επανομής» σε συνεργασία με την «Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία Δήμου Θερμαϊκού», όπως επίσης και τους εκλεκτούς ομιλητές σας.
Δυστυχώς η απουσία μου έχει να κάνει με την συμμετοχή μου την ίδια ώρα σε ανάλογη εκδήλωση για το ΤΑΙΠΕΔ στο Φεστιβάλ Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ στο Στρατόπεδο του Παύλου Μελά.
Και εκεί θα υπερτονίσω τα παρακάτω που συνοπτικά έχουν ως εξής:
Την ώρα που η κυβέρνηση έχει κάνει «σημαία» της το επικείμενο τέλος του Μνημονίου, η τρόικα στις συναντήσεις που είχε την περασμένη εβδομάδα με το οικονομικό επιτελείο άσκησε νέες πιέσεις για επιτάχυνση των διαγωνισμών του ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο μέχρι το 2016, δηλαδή μέσα στην επόμενη διετία, πρέπει να συγκεντρώσει περί τα 10 δισ. ευρώ, ενώ ο στόχος για το 2014 ανέρχεται στα 1,5 δισ. ευρώ.

Από τα σχέδια ξεπουλήματος της χώρας, δεν θα μπορούσε να λείπει η Βόρεια Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα η περιοχή μας. Στον κατάλογο με τα «φιλέτα» που ουσιαστικά θέλουν να χαρίσουν στα ιδιωτικά συμφέρονται περιλαμβάνεται και το Camping της Επανομής (600 στρ.),  αλλά και όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι μας και ο υδροβιότοπος (2.600 στρ.), αφού η συνολική έκταση είναι 3.200 στρέμματα, όπως επίσης και η Τούμπα που είναι η κατασκήνωση των Ναυτοπροσκόπων (85 στρ).

Πρόκειται για μια τεράστια έκταση, η οποία αποτελεί τη φυσική διέξοδο της Επανομής στη θάλασσα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν η έκταση αυτή εκχωρηθεί σε ιδιώτες, ολόκληρη η πόλη και όχι μόνο, θα στερηθεί την πρόσβασή της στη θάλασσα. Παράλληλα, κινδυνεύει και το φυσικό περιβάλλον, καθώς πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή (NATURA 2000) και η όποια ανεξέλεγκτη παρέμβαση μπορεί να προκαλέσει περιβαλλοντική καταστροφή.
Και επειδή οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε, η επίθεση στην περιοχή μας δεν είναι καινούργια. Πριν από 30 χρόνια προσπαθούσαν να πάρουν συγκεκριμένοι επενδυτές 900 στρέμματα στον Ποταμό για να κάνουν ξενοδοχεία και γκολφ και το ΣτΕ δικαίωσε μετά από χρόνια τον τότε Δήμο Επανομής.
Η πολιτική που ακολουθεί πιστά η κυβέρνηση, ξεπουλώντας δημόσια αγαθά, δεν είναι μόνο αντικοινωνική, αλλά αντιπαραγωγική και αντιαναπτυξιακή ακόμα και για το ίδιο το οικονομικό μοντέλο που οι κυβερνώντες ευαγγελίζονται. Ουσιαστικά, αν πετύχουν τα σχέδιά τους θα οδηγηθούμε σε μία πλήρη καταστροφή σημαντικών οικονομικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών πόρων.
Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα μία σειρά από διαγωνισμοί έχουν «κολλήσει» εξαιτίας των τοπικών αντιδράσεων. Είναι, λοιπόν, στο χέρι μας να οργανώσουμε την αντίδρασή μας και να μην αφήσουμε τα σχέδιά τους να καταστρέψουν τις ζωές μας!
Και όποιοι ισχυρίζονται πως θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας από την τοπική κοινωνία πρέπει να σκεφτούν τις μνημονιακές δεσμεύσεις και τις κακοπληρωμένες αλλά και επισφαλείς θέσεις απασχόλησης που δημιούργησε το νέο πλαίσιο του εργασιακού μεσαίωνα. Οι δε «γείτονες» της έκτασης που μπήκε στο ΤΑΙΠΕΔ μην θεωρήσουν πως τα χωράφια τους παίρνουν καμία αξία, διότι όταν μια επένδυση χαρακτηρίζεται Εθνικής Στρατηγικής Σημασίας, τότε οι όμορες περιοχές μπορεί να περάσουν σε καθεστώς Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων με FAST TRUCK διαδικασίες και έναντι πινακίου φακής να χάσουν τις περιουσίες τους. Αυτά είναι νομοθετημένα εδώ και 4 και πλέον χρόνια!
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μία πολιτική αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας που θα συμβάλει τόσο στην οικονομική ανάπτυξη όσο και στη βελτίωση του επιπέδου ζωής της τοπικής κοινότητας. Αξιοποίησής της, όμως, από το κράτος, από τις ίδιες τις αρχές και τον κόσμο της περιοχής. Με σεβασμό στο περιβάλλον και στο δικαίωμα των πολιτών για ελεύθερη πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά αγαθά.
Με τους χαιρετισμούς μου και την ελπίδα πως η συζήτηση αυτή θα ξεκαθαρίσει στους συνδημότες μας και όχι μόνο, το τοπίο για τις στοχεύσεις του ΤΑΙΠΕΔ και σε ότι αφορά τον τόπο μας.
  
Με εκτίμηση Λίτσα Αμμανατίδου-Πασχαλίδου, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Θεσσαλονίκης αλλά πρωτίστως συντοπίτισσα στο Δήμου Θερμαϊκού.

==========================================================


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου